Van 23 september tot 16 oktober gaan we naar de Westkust van de VS. We trekken met een huurauto van Phoenix over Las Vegas en San Francisco naar Los Angeles (check via deze link zeker ook eens onze gedetailleerde reisplanning!). Op deze blog wil ik graag onze reisverhalen met jullie delen. We maken ons klaar voor een tocht van 23 dagen en ongeveer 3500 km!
Bedenkingen over de reis en reiskriebels vind je op deze
pagina.

dinsdag 12 oktober 2010

Uitslapen!

De twee vorige dagen in Six Flags hadden echt het uiterste van mij gevergd. Veeleisende coasterritjes, verzengende hitte, hoofdpijn, vermoeidheid: ik zat er compleet door. Vandaag dan ook heerlijk kunnen uitslapen tot 13 uur. Pure luxe!

Er stond weinig op de planning vandaag. Lui zijn, douchen, eten en richting Huntington Beach rijden. Eten deden we trouwens opnieuw nog eens bij In 'n Out Burger. Nog altijd lekkere hamburgers, maar ik ben die hamburgers echt wel zo beu als koude pap en ik verlang ongelooflijk hard naar echt eten!

We hadden gedacht te kunnen zwemmen aan Huntington Beach (al 4 dagen in LA, nog niet een keer aan het strand geweest), maar het weer gooide opnieuw roet in het eten. Toen we daar aankwamen, verzamelden zich een hoop grijze wolken en het leek echt alsof het zou gaan stormen. Jammer, maar helaas. Opnieuw geen strand voor ons.

Om half 8 hadden we aan Huntington Beach afgesproken met Erica, een Amerikaanse die Frank kende via internet. Hij had ze zelf ook nog nooit in het echt gesproken, dus we waren allemaal vrij zenuwachtig. Ze zou ook haar man meebrengen die (zoals we later vernamen) John heette. Het leek een grote blind date. Uiteindelijk hadden we een geweldige avond! We aten voor de verandering nog eens iets lekkers. We hadden namelijk gevraagd of Erica en John zin hadden om bij de Italiaan te gaan eten. Ik vroeg pompoenravioli en het smaakte zo goed. Een aangename afwisseling naast al dat fastfood.

In de auto hadden we elkaar zo bang zitten maken. We probeerden al te voorspellen hoe de avond zou verlopen en wat we zouden moeten doen als het gesprek stil viel. Dat is eigenlijk nooit gebeurd. De uren vlogen voorbij en voor we het wisten was het al 23u30. Ik denk dat we daar nog hadden kunnen blijven staan als onze auto niet op een parking stond die om middernacht sloot. :p John was een Indiaan (native American) en had ongelooflijk veel interessante dingen te vertellen. Johannes en ik zouden hem zo ingepakt hebben om mee te nemen naar België. ;) 't Was zo ongelooflijk interessant en 't is een avond die ik niet zo snel zal vergeten. Ik was vooral blij dat het clichébeeld dat we soms hebben van Amerikanen niet altijd blijkt te kloppen. Amerikanen zijn niet altijd (sorry voor het woord) dikzakken die zich niets aantrekken van wat er in de wereld gebeurt en die enkel bezig zijn met hun eigen leefwereld. Erica en John doorbraken die clichés. Ze waren zeer geïnteresseerd in ons, wisten zelf ook wel wat van de wereld en waren duidelijk kritischer ingesteld dan de gemiddelde Amerikaan. Ze hadden allebei al heel wat gereisd en waren ook al in Europa geweest. Vooral John had al heel wat van de wereld gezien. 't Was ongelooflijk boeiend en bij deze nog eens: dank u, Frank, voor de ongelooflijk toffe avond!

De avond sloten we (nog maar eens) af bij Denny's voor een dessertje. We zijn Denny's ondertussen al zo'n week ongelooflijk beu, maar we blijven er telkens maar weer terechtkomen. Rond half 2 lagen we na een van de tofste avonden van deze reis dan in bed. Morgen eindelijk Disneyland!

Geen opmerkingen: