Van 23 september tot 16 oktober gaan we naar de Westkust van de VS. We trekken met een huurauto van Phoenix over Las Vegas en San Francisco naar Los Angeles (check via deze link zeker ook eens onze gedetailleerde reisplanning!). Op deze blog wil ik graag onze reisverhalen met jullie delen. We maken ons klaar voor een tocht van 23 dagen en ongeveer 3500 km!
Bedenkingen over de reis en reiskriebels vind je op deze
pagina.

dinsdag 5 oktober 2010

If you are going to San Francisco

De dag belooft fantastisch te worden: er hangt een dikke mist en het miezert. De warme temperaturen hebben we duidelijk achter ons gelaten. De tweede stad van onze reis staat op het programma: San Francisco.

De weg erheen is opnieuw erg saai. Weinig hoogteverschillen en weinig variatie in het landschap. Vooral veel gele vlakten. Het boeiendste dat we zien is een groot veld met windmolens. We zien het uitzicht wel langzaam veranderen en op een of andere manier meer Europees worden. Vooral de auto's op de snelwegen lijken een metamorfose te ondergaan. Gedaan met de pick-ups en de SUV's. Die maken plaats voor iets kleinere BMW's, Volkwagens en Fordjes. Af en toe natuurlijk ook nog wel een Chrysler of een Dodge, maar hier in San Francisco hebben ze blijkbaar iets minder nood aan een onhandige veelverbruiker (zoals wij er trouwens ook een hebben). ;)

San Francisco kondigt zich trouwens lang op voorhand aan. We reden al een uur door de voorsteden toen we plots de stad voor ons zagen opdoemen, iets minder spectaculair dan Las Vegas dus. We reden door Oakland, dus de stad kwamen via de Bay Bridge binnen, waarvoor een tol van 4 dollar gevraagd wordt. En dan door de drukte (en vooral de eenrichtingsstraten) aan het hotel proberen te raken... De GPS wist het ook niet altijd even goed, dus er werden af en toe wel een paar onnodige omwegen gemaakt.

Van buiten ziet het hotel er oud, maar wel in orde uit. Van binnen is het echt ongelooflijk ouderwets, hoewel de lobby er nog in orde uitziet. De kamer is de slechtste die we tot nu toe al gehad hebben. De bedjes (een queen-bed, zoals in alle andere hotels) zijn hier blijkbaar ook kleiner dan in alle andere hotels die we tot nu toe gehad hebben. Vooral Johannes en Frank vinden het iets minder fijn om zo knus tegen elkaar te moeten slapen. :p En dat is nog niet het ergste. Het is vooral de stank in de kamer die bijna niet te harden is. Het stinkt hier bijna voortdurend naar 'oude pamper' en dat is op zijn zachtst gezegd best wel onaangenaam. Het behangpapier is ongelooflijk ouderwets (en geel) en we kijken uit op een gele muur en andere kamers. Er hangt dus voortdurend een gelige gloed in de kamer die ongelooflijk deprimerend werkt. In steden verwacht je natuurlijk geen fantastische hotels... ;) Het nodigt alvast niet uit om lang op de kamer te zitten, dus we zullen dan ook veel van San Francisco gezien hebben denk ik.

Voor Wouter en mij was ook eindelijk wasdag aangebroken. Wij brachten dan ook een uurtje of 2 in de wasserette van het hotel door terwijl Johannes en Frank alvast een kleine verkenningsronde deden op Union Square en in Chinatown. Nadien begon het echte avontuur: we gingen de bus op richting Fisherman's Wharf en Pier 39. Als echte toeristen met de kaart in de hand probeerden we zo te raden bij welke halte we moesten afstappen. Ik voelde me trouwens niet helemaal op mijn gemak op de bus. Er zijn echt wel veel weirdo's. Toen we op de bus wilden stappen, kwam er plots al een raar geval aangelopen. Hij ging plots op de grond in het bushokje zitten en legde een rugzak op zijn hoofd, alsof hij zich wilde verstoppen. We kwamen gelukkig zonder kleerscheuren bij Fisherman's Wharf aan. Volgens mij waren we daar duidelijk op de meest toeristische plaats van San Francisco aangekomen. Overal winkeltjes en restaurants met uitzicht op de zee. We liepen zo van pier tot pier tot we bij pier 39 aankwamen. Heel leuk om te zien daar waren de zeeleeuwen die het publiek wel leken te entertainen. Ze genoten in elk geval van de dobberende dokken en het zonnetje. Zeeleeuwen kunnen trouwens veel lawaai maken heb ik gemerkt. Daarna begon de zoektocht naar eten die ons uiteindelijk leidde naar een sushirestaurant op Pier 39, waar we de zon achter de Golden Gate Bridge zagen ondergaan. Heel mooi en de perfecte plaats voor avondeten dus. ;) De sushi heeft ons trouwens ook heel erg goed gesmaakt.

Na het eten opnieuw richting hotel (met de bus!) om de auto op te halen die geparkeerd stond op de parking van het hotel (voor bijna 29 dollar per nacht!). We zouden namelijk de Golden Gate Bridge oversteken en naar Sausalito rijden. Het zicht vanop de brug was iets minder spectaculair dan verwacht, omdat het donker was. De lichtjes van de stad in de verte waren natuurlijk wel heel mooi. We maakten op de brug een fotostop om te proberen de lichtjes in de verte op foto vast te leggen (wat altijd veel moeilijker blijkt te zijn dan verwacht). Toen we daarna naar Sausalito reden, waren we best wel teleurgesteld. We hadden een gezellig, artistiek stadje verwacht (zoals alle informatie over het stadje ons beloofd had), maar daar aangekomen bleek alles gewoon dood te zijn. We waren daar natuurlijk wel na 21 uur, maar zelfs dat lijkt me toch nog vrij vroeg om met een uitgestorven stad geconfronteerd te worden... In elk geval hebben we ons dan maar geamuseerd met de vele bochtjes en de bergop-/bergafstraten. Sausalito is namelijk net zoals San Francisco op een heuvel gebouwd. Als je van beneden naar boven kijkt, is dat best wel een spectaculair zicht. Door de stad rijden is dan weer een complete ervaring. Sausalito heeft trouwens wel iets. Er hing een vrij rustige en ontspannen sfeer, hoewel de straten vrij verlaten waren toen wij er reden. ;) We hebben in ieder geval plezier gehad toen we het racebaangevoel bovenhaalden. ;)

De avond sloten we af met een tochtje naar Twin Peaks, het hoogste punt van San Francisco. En het uitzicht daar was ook echt wel verbazend! Je kon aan de linkerkant de Golden Gate Bridge zien en aan de rechterkant de Bay Bridge. Daartussen was het een zee van lichtjes. Geweldig gewoon. Jammer genoeg waren de temperaturen eerder frisjes. Of moet ik zeggen: koud. Het was echt niet aangenaam om langer dan 10 minuten buiten te blijven staan. Er was een vrij venijnig briesje, waardoor je onmiddellijk verkleumde handen en een verkleumd gezicht kreeg. Overdag was het al vrij fris geweest, maar 's avonds wordt het hier echt wel koud.

Zei ik trouwens al dat we een wasbeer gezien hebben? Frank blijkt onze beestenspotter van dienst te zijn geworden. Hij heeft tot nu toe al de beer gezien, herten, de bidsprinkhaan en nu de wasbeer. Weten we ook meteen waarom we Frank meegenomen hebben. :p Hij stopte trouwens voor de wasbeer omdat hij dacht dat het een dikke kat was. :D Na alle spanning van de dag waren we tenslotte klaar voor een (korte) nachtrust in de stinkende kamer... Morgen meer San Francisco en... Alcatraz!

1 opmerking:

Ludwig zei

Al door dat jullie in de helft zitten en bijna zo goed als terug mogen keren naar Belgiƫ :-p....

Geniet er nog ten volle van, nu het nog kan! Mooie verslagen, al had ik van Yosemite ook iets anders verwacht!