Na een vlucht van 4 uur van Chicago naar Phoenix zijn we dan eindelijk geland op Sky Harbor International Phoenix. En wat een verwelkoming! 't Was nog maar 18u15, maar wat een geweldig uitzicht. De luchthaven ondergedompeld in het licht van een ondergaande zon. Echt fantastisch! Moe, maar voldaan zijn we met stille bewondering even aan het fotograferen geslagen voor we op zoek gingen naar de huurwagen.
De luchthaven van Phoenix is immens trouwens. We moesten zelfs een shuttlebusje nemen naar de terminal waar we de auto konden ophalen, zeer toepasselijk en niet echt verbazend de 'Car Rental Shuttle' genoemd. Ja, je hoort het goed, een volledige terminal met desks voor autoverhuur. Ik vermoed dat Phoenix door wel meer reizigers als uitvalbasis voor roadtrips gebruikt wordt.
De auto ophalen ging (jammer genoeg zoals verwacht) niet echt vlotjes. We hadden bij het reisbureau alle kosten al betaald, maar bij Alamo bleven ze natuurlijk proberen om ons extra kosten of een upgrade aan te smeren. Een Chevrolet hadden ze namelijk niet meer in het gamma. We bleven voet bij stuk houden en zijn nu met een Ford Explorer op weg. Zoals hier in de VS wel gebruikelijk is een groot monster dus. :p Het was een spijtige zaak dat ze ons nog een half uur bezig moesten houden, terwijl we al zo'n zware dag achter de rug hadden. Het was nochtans simpel: wij hadden betaald en wilden een auto zonder extra kosten. Zij wilden blijkbaar nog een extra centje aan ons verdienen. Ze leren het waarschijnlijk nooit.
Daarna begon dan eindelijk het langverwachte, echte roadtripgevoel. Op naar het eerste hotel, Four Points by Sheraton. Inchecken duurde welgeteld 5 minuten. Daar kan Alamo nog iets van leren. ;) En toen, na een jaar vol spanning afwachten, kwam het eerste hoogtepunt van de reis: Friday's! Heel gezellig, lekker eten en vriendelijke bediening. Enige minpuntje: het was koud daarbinnen! Buiten 40°, binnen zo'n 15°. Goeie manier om de tafeltjes vlug weer vrij te maken voor nieuwe klanten, al vonden we het niet echt erg. We waren zo moe dat we bijna ter plaatse omvielen. Als laatste krachtinspanning nog een blitzrondje Walgreen's (waar ze uiteindelijk bijna niets bleken te verkopen dat we nodig hadden) en dan eindelijk, na ongeveer 26 uur, een echt bed!
2 opmerkingen:
Hoe was de sfeer in Friday's? In Salt Lake City was die alleszins beneden alle peil. Maar ach, 't was ook een doodse zondagavond.
De sfeer viel wel mee. Die in Orlando was wel fijner en iets gezelliger ingericht. Die in Phoenix deed iets meer aan als een café, maar 't was 't begin van onze reis, dus we zagen het maar als een feestje. ;) Alleen jammer van die ijskoude airco...
Een reactie posten